این شعر زیبای فریدون مشیری رو تقدیم میکنم به عشق اول و آخرم رسا
...
(دوستت دارم ) را
من دلاویز ترین شعر جهان یافته ام 
این گل سرخ من است
دامنی پر کن از این گل که دهی هدیه به خلق
که بری خانه ی دشمن !
که فشانی بر دوست
راز خوشبختی هر کس به پراکندن اوست!
در دل مردم عالم— به خدا—
نور خواهد پاشید
روح خواهد بخشید
تو هم ای خوب من! این نکته به تکرار بگو
این دلاویزترین شعر جهان را همه وقت
نه به یکبار و به ده بار که صد بار بگو
(دوستم داری) را از من بسیار بپرس
دوستت دارم را با من بسیار بگو!
سلام دوستای گلم خوبین؟ دلم براتون تنگ شده
مرسی از اونایی که کامنت گذاشتن و تولدمو تبریک گفتن و
ممنون از دعاها و اون دلای مهربونتون
دیگه زیاد نمیتونم بیام اینجارو آپ کنم 
بدبختیه ها اونموقع ها
راحت بودم این داداش جونم سربازی بود واسه خودم پادشاهی
می کردم 
هر وقت می خواستم میومدم می رفتم اما حالا همه
چیو باید با این آقا تنظیم کنم 
اونم که ماشالله ش بشه می خواد 24
ساعته on شه اگرم به من مهلت بده بالا سرمه منم که نمی تونم
جلو اون آپ کنم تازه یه مشکل بزرگتر اینه که وقتی میرم مدیریت
بلاگفا وبلاگم سیو میشه حالام دیگه دلمو زدم به دریا گفتم بادا باد
یا لو میره یا نه 
آخه چی می شد سربازی چهار پنج سال بود؟
دعا کنین لو نرم
دوستون دارم
تا بعد